การทำงาน
ไทย-สันสคริปท์ เป็นโปรแกรมช่วยในการปริวรรตอักษร จาก โรมัน-สันสกฤต มาเป็น ไทย-สันสกฤต ตามมาตรฐาน International Alphabet of Sanskrit Transliteration (IAST)
ภาษาสันสกฤตมีพัฒนาการมาจาก ภาษาพระเวท ที่ปรากฏในคัมภีร์ฤคเวท เมื่อราว 1,200 ปีก่อน ค.ศ. อันเป็นบทสวดสรรเสริญพระเจ้าในลัทธิพราหมณ์ในยุคต้น ๆ ภาษาพระเวทดั้งเดิมยังมิได้มีการวางกฎเกณฑ์ให้เป็นระเบียบรัดกุมและสละสลวย และมีหลักทางไวยากรณ์อย่างกว้าง ๆ
อ่านต่อ..
พื้นฐานงาน
ไทย-สันสคริปท์ ทำงานอยู่บนพื้นฐานงานโปรแกรม SANSCRIPT ที่ learnsanskrit.org ซึ่งจะปริวรรตอักษรอินเดียชนิดต่างและอักษรโรมันมาตรฐานต่างๆ ให้เป็น อักษรโรมันมาตรฐาน IAST
ราว 57 ปีก่อน พ.ศ. พราหมณ์ชื่อ "ปาณินิ" ชาวแคว้นคันธาระ ท่านเห็นว่าภาษาสันสกฤตแบบพระเวทนั้นมีภาษาถิ่นปนเข้ามา หากไม่เขียนไวยากรณ์ที่เป็นระเบียบแบบแผนไว้จะคละกับภาษาถิ่น ปาณินิได้ศึกษาและจัดเรียบเรียงตำราไวยากรณ์ขึ้น 8 บท ชื่อว่า "อัษฏาธยายี" ภาษาที่ปรับปรุงใหม่นี้เรียกว่า "ตันติสันสกฤต" หรือ สันสกฤตแบบแผน วรรณคดีสันสกฤตแบบแผนที่สำคัญและเป็นที่รู้จักมากคือ มหาภารตะ และ รามายณะ
อ่านต่อ..
ผลลัพท์และการตรวจทาน
ไทย-สันสคริปท์ เป็นแต่เพียงเครื่องมือช่วยในการปริวรรตเท่านั้น ผลลัพท์ที่ได้อาจมีบางส่วนที่ยังผิดพลาดอยู่ ควรตรวจทานอีกรอบก่อนใช้งานจริง ทั้งนี้โปรแกรมมีตารางเปรียบเทียบผลลัพท์ ท่านสามารถตรวจทานได้อย่างง่ายดาย
ภาษาสันสกฤตอีกสาขาหนึ่ง เรียกว่า ภาษาสันสกฤตผสม หรือ ภาษาสันสกฤตผสมในพุทธศาสนา เป็นภาษาสันสกฤตยุคหลังถัดจากภาษาสันสกฤตแบบแผน พบในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาทั้งในนิกายสรวาสติวาทและพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตสาขานี้ที่มีชื่อเสียงมากท่านหนึ่งเป็นที่รู้จักทั้งในอินเดียและจีน คือ พระภิกษุชาวจีนชื่อ พระเสวียนจั้ง หรือในชื่อที่ชาวไทยเรียกว่า พระถังซัมจั๋ง
อ่านต่อ..